เป็นงานที่ได้เข้าร่วมประกวดกับทางปตท. ในโครงการประกวดออกแบบผลิตภัฑณ์จาก หญ้าแฝก เนื่องจากพระราชดำริของในหลวง แล้วก็เป็นโครงการแรกที่ได้ออกไปเจอโลกกว้างของกลุ่มเด็กๆ ที่เรียนมาสามปี แต่โชคดีที่มีเพื่อนติดเข้าไปด้วยอีกกลุ่มเป็นเพื่อนกันเข้าไปในแคมป์ และสร้างชิ้นงานที่ได้ส่งเข้าไปในรอบแรก ซึ่งงานของพวกเราก็ได้เข้าไปในลำดับ " สุดท้าย " และเราก็ได้พบกันว่าหญ้าแฝกนั้นคันกว่าที่คิด เฮ้ย เป็นอะไรได้มากกว่าที่คิดจริงๆ
วันแรกที่จารย์ต้าเอาใบหญ้าแห้งมาให้ดูพร้อมกับรายละเอียดโครงการ ทุกคนก็อิ้ง และทึ่งกับหญ้าเพราะไม่เคยเห็นมันมาก่อน คำแรกที่เจอก็ได้ยินเป็นเสียงเดียวกันว่า แม่งจาเอาไปทำอารัยได้หวะ ทั้งอ่อน ทั้งบาง ไม่มีความแข็งแรง รับน้ำหนักไม่ได้ แห้งก็กรอบ งอก็หัก แถมบาดมืออีกต่างหากสุดท้ายก็ออกมาเป็นงานที่ได้จากการสเกตไปเรื่อยเปื่อย และคอนเสปที่สวยกว่าตัวงาน
เห็นในสิ่งที่ควรเห็น คือ โคมไฟเพื่อการพักผ่อน หญ้าแฝก เป็นสัญลักษณ์ให้หวนนึกถึงธรรมชาติโดยใช้ลักษณะของกระท่อมมาเป็นแรงบันดาลใจ โดยการนำหญ้ามาเรียงเป็นเส้นเข้าหาศูนย์กลางของวงรีบนโครงหวายบุผ้า ส่วนกลางของโครงเป็นที่ใส่น้ำมันหอยระเหย โดยใช้ความร้อนจากหลอดไฟเป็นตัวกระตุ้น การเปิดโคมไฟดวงเดียวท่ามกลางห้องที่มืดสนิท เป็นการตัดสิ่งรอบข้างที่วุ่นวาย ให้เหลือแต่สิ่งที่สวยงามควรค่าแก่มองเห็นและนั้นก็คือ "เห็นในสิ่งที่ควรเห็น" นั้นเอง
หลังจากนั้นก็ได้ปรับและพัฒนาแบบ และลงมือทำแบบจำลองในขั้นแรก ก็พบว่าการเรียงหญ้าโดยใช้ปลายหญ้านั้นถึงแม้จะสวยงามและได้อารมณ์ของธรรมชาติสูง แต่ก็ไม่สะดวกต่อการผลิตจริงและใช้วัสดุไม่คุ้มค่าอีกทั้งยังทำความสะอาดได้ยาก จึงได้วางแผนและปรับปรุงแบบในขั้นต่อไปที่แคมป์
วันแรกที่ไปก็เสียเวลาเดินทางไปครึ่งวัน ก่อนขึ้นรถเห็นโครงสร้างของทีมอื่นก็เกิดอาการประหม่ากันเลยทีเดียวมาถึงเลยไม่มีคัยเล่นตั้งใจทำงานวางแผนกันอย่างดี เริ่มต้นจากการบุผ้าลงไปในโครงที่เตรียมมาทั้งด้านหน้าและด้านหลัง และเริ่มหาวิธีติดหญ้าให้สวยงามและลงตัวที่สุด
วันที่สองก็กลับมาติดหญ้าต่อมือพรุน ได้แผลกันทุกคนเพราะหญ้าบาด แต่ก็ยังสู้อยู่ พอติดหญ้าได้ครบทุกแผ่นก็นำมาเก็บขอบให้เรียบร้อยและเริ่มเช็คแสงและจุดการวางต่ำแหน่งของแผ่นวงรีแต่ละแผ่น แล้วจึงยึดโครงสร้างเข้าด้วยกัน วันนี้งานใกล้จะเสร็จและเพราะลุยงานให้เกือบเช้า เผื่อที่จะมีเวลาเก็บงานในพรุ่งนี้
รองชนะเลิศอันดับ 1 
